Jan Pawe艂 II doktorem honoris causa UMK
23 listopada 2004 r. w Watykanie odby艂a si臋 uroczysto艣膰 wr臋czenia Ojcu 艢wi臋temu Janowi Paw艂owi II tytu艂u doktora honoris causa Uniwersytetu Miko艂aja Kopernika w Toruniu. Decyzj臋 o przyznaniu doktoratu honoris causa Ojcu 艢wi臋temu Senat UMK podj膮艂 22 czerwca 2004 r., nawi膮zuj膮c do przypadaj膮cej 7 czerwca pi膮tej rocznicy spotkania Jana Paw艂a II ze 艣wiatem polskiej nauki, które odby艂o si臋 w Auli Uniwersytetu.
Wizyta delegacji UMK w Watykanie
Wizyta dziewi臋膰dziesi臋cioosobowej delegacji UMK, Torunia i województwa rozpocz臋艂a si臋 22 listopada 2004 r. przywitaniem jej uczestników na lotnisku przez ks. bp Andrzeja Suskiego. 23 listopada uczestnicy, w tym senatorowie UMK w togach, zostali wprowadzeni do Pa艂acu Apostolskiego, a stamt膮d do Sali Klementy艅skiej, gdzie o godz. 11.30 rozpocz臋艂a si臋 uroczysto艣膰.
W imieniu ca艂ej delegacji Ojca 艢wi臋tego powita艂 ks. bp Andrzej Suski. Rektor UMK prof. Jan Kopcewicz odczyta艂 laudacj臋, ks. prof. Jerzy Bagrowicz 艂aci艅sk膮 tre艣膰 dyplomu, a nast臋pnie wr臋czy艂 Papie偶owi epitage (bia艂o-czerwona szarfa z god艂em UMK haftowanym z艂ot膮 nici膮). Po tym Papie偶 wyg艂osi艂 przemówienie, w którym w ciep艂ych s艂owach podzi臋kowa艂 za wyró偶nienie i za wizyt臋, nawi膮za艂 tak偶e do spotkania ze 艣wiatem nauki w Auli UMK w czerwcu 1999 r. i do swojego wyst膮pienia, przypomnia艂 równie偶 o powinno艣ci uniwersytetu wobec narodu i spo艂ecze艅stwa. Prosi艂 o przekazanie pozdrowie艅 cz艂onkom ca艂ej spo艂eczno艣ci uniwersyteckiej.
Podczas uroczysto艣ci Ojciec 艢wi臋ty otrzyma艂 upominki. Rektor UMK wr臋czy艂 Papie偶owi specjalnie przygotowan膮 z tej okazji ksi臋g臋 "Fides quarens intellectum. Wiara poszukuj膮ca zrozumienia". Licz膮ca 486 stron Ksi臋ga sk艂ada si臋 z kilku rozdzia艂ów po艣wi臋conych m.in. wizycie Jana Paw艂a II na UMK, refleksji o nauczaniu Papie偶a oraz historii i tera藕niejszo艣ci Uniwersytetu Miko艂aja Kopernika (redakcja naukowa: ks. prof. dr hab. Jerzy Bagrowicz, ks. dr hab. Miros艂aw Mróz, prof. UMK). Ojciec 艢wi臋ty otrzyma艂 równie偶 obraz olejny "Ukrzy偶owanie na drzewie 偶ycia na podstawie rze藕by z XIV w.", inspirowany gotyck膮 rze藕b膮 z ko艣cio艂a 艣w. Jakuba w Toruniu, namalowany przez prof. dr Józefa Flika, dziekana Wydzia艂u Sztuk Pi臋knych (obraz wr臋czyli dwaj studenci UMK - cz艂onkowie Senatu - w bia艂ych czapkach).
Na koniec uroczysto艣ci pozdrowienia od mieszka艅ców Torunia i województwa przekazali obecni przedstawiciele w艂adz, rektor UMK przedstawi艂 Ojcu 艢wi臋temu ka偶dego uczestnika delegacji i na zako艅czenie zaproponowa艂 zrobienie wspólnej fotografii.
Dzie艅 pó藕niej - 24 listopada - delegacja wzi臋艂a udzia艂 we mszy 艣wi臋tej w intencji Ojca 艢wi臋tego i Uniwersytetu, odprawionej w bazylice 艣w. Piotra przez biskupa Andrzeja Suskiego.
Postument papieski na Wydziale Nauk Ekonomicznych i Zarz膮dzania
23 listopada o godz. 11.30 (w tym samym czasie, gdy odbywa艂a si臋 uroczysto艣膰 w Watykanie) na Wydziale Nauk Ekonomicznych i Zarz膮dzania UMK zosta艂 ods艂oni臋ty postument z tablic膮 "Collegium Jana Paw艂a II" (tak膮 nazw臋 nosi nowa cz臋艣膰 budynku wydzia艂owego).
Powitanie uczestników – ks bp Andrzej Suski
Umi艂owany Ojcze 艢wi臋ty!
W imieniu delegacji Uniwersytetu Miko艂aja Kopernika, w艂adz miasta Torunia i województwa kujawsko-pomorskiego pragn臋 wyrazi膰 najpierw g艂臋bok膮 wdzi臋czno艣膰 za dar tego spotkania, a tak偶e uczucia czci i mi艂o艣ci, jakie wraz z ca艂ym narodem 偶ywimy dla Nast臋pcy 艣w. Piotra i syna polskiej ziemi. Opatrzno艣膰 sprawia, i jest cudem w naszych oczach, 偶e w Watykanie, niejako w samym sercu chrze艣cija艅stwa, mo偶emy stan膮膰 przed Piotrem naszych czasów i mówi膰 ojczystym j臋zykiem, który jest równie偶 ojczyst膮 mow膮 Ojca 艢wi臋tego.
Cor ad cor loquitur. Tak w艂a艣nie, mow膮 serca, zostali艣my ubogaceni przed pi臋ciu laty, podczas pami臋tnej wizyty Ojca 艢wi臋tego w Toruniu. Na trwa艂e zapisa艂y si臋 w naszych sercach s艂owa Waszej 艢wi膮tobliwo艣ci, skierowane do 艣wiata nauki polskiej w auli Uniwersytetu Miko艂aja Kopernika: "Cz艂owiek udoskonala si臋 (...) nie tylko przez zdobywanie abstrakcyjnej wiedzy o prawdzie, ale tak偶e przez 偶yw膮 relacj臋 z drugim cz艂owiekiem, która wyra偶a si臋 przez dar z siebie i przez wierno艣膰. (...) wierz膮c, cz艂owiek zawierza prawdzie, któr膮 ukazuje mu druga osoba" (Jan Pawe艂 II, Toru艅, 7 czerwca 1999 r.).
Ojcze 艢wi臋ty! Z wielk膮 rado艣ci膮 oczekiwali艣my na dzisiejsze spotkanie. Jest to rado艣膰 wielu ludzi nauki, którzy na co dzie艅 poszukuj膮 prawdy i dziel膮 si臋 ni膮 z innymi w poczuciu powo艂ania do wa偶nej pos艂ugi spo艂ecznej, jak te偶 ze 艣wiadomo艣ci膮, 偶e "ludziom nauki oraz ludziom kultury powierzona zosta艂a szczególna odpowiedzialno艣膰 za prawd臋 - d膮偶enie do niej, jej obrona i 偶ycie wed艂ug niej" (tam偶e).
Prosimy Ojca 艢wi臋tego o Apostolskie B艂ogos艂awie艅stwo dla spo艂eczno艣ci naszego uniwersytetu, miasta i ca艂ego regionu kujawsko-pomorskiego.
Laudacja – rektor UMK prof. Jan Kopcewicz
Wasza 艢wi膮tobliwo艣膰, Ojcze 艢wi臋ty,
Eminencje, Ekscelencje, Wysoki Senacie,
Panie i Panowie,
Uniwersytet Miko艂aja Kopernika w Toruniu stoi w przededniu obchodów sze艣膰dziesi臋ciolecia naszej Uczelni. Wyra偶amy wdzi臋czno艣膰 Waszej 艢wi膮tobliwo艣ci, i偶 mo偶emy razem z Tob膮, Ojcze 艢wi臋ty, inaugurowa膰 obchody tej rocznicy, zaszczyceni mo偶liwo艣ci膮 wr臋czenia doktoratu honoris causa naszej Uczelni. Zosta艂o nam dane w艂膮czy膰 do naszej wspólnoty akademickiej Papie偶a-Polaka. Decyzja Waszej 艢wi膮tobliwo艣ci o gotowo艣ci przyj臋cia tego doktoratu jest dla nas zaszczytem i zobowi膮zaniem.
Jednomy艣lna decyzja Senatu naszego uniwersytetu w tej sprawie wyra偶a szacunek i uznanie dla Ciebie Ojcze 艢wi臋ty jako najwi臋kszego autorytetu wspó艂czesnego 艣wiata, wielkiego m臋偶a stanu, or臋downika pokoju i przyja藕ni, gor膮cego polskiego patrioty, budz膮cego w Polakach poczucie dumy narodowej i pragnienie wolno艣ci.
W tym niezwyk艂ym dla nas dniu wspominamy spotkanie Waszej 艢wi膮tobliwo艣ci ze 艣wiatem nauki polskiej pami臋tnego popo艂udnia 7 czerwca 1999 roku. Ci膮gle na nowo odczytujemy przes艂anie, które wtedy Ojcze 艢wi臋ty skierowa艂e艣 do ludzi nauki. To w艂a艣nie wtedy u艣wiadomi艂e艣 nam, 偶e je偶eli wiedza i kultura otwarte s膮 na sens i prawd臋, to jeste艣my zdolni przekroczy膰 próg nadziei i odnale藕膰 na nowo 艣wiat tych warto艣ci, które i w nauce s膮 decyduj膮ce: godno艣膰 i szacunek dla M膮dro艣ci. Uniwersalizm przes艂ania Waszej 艢wi膮tobliwo艣ci, które wtedy pop艂yn臋艂o z Torunia, z Uniwersytetu Miko艂aja Kopernika, ukaza艂 niewzruszon膮 nadziej臋 i wiar臋 w cz艂owieka niezale偶nie od historii jego 偶ycia i dróg w艂asnych poszukiwa艅 dobra. By艂 to czas ukazania si臋 encykliki Fides et ratio, mówi膮cej o owych dwóch skrzyd艂ach, którymi s膮 wiara i rozum, unosz膮cych cz艂owieka ku kontemplacji prawdy.
Ojcze 艢wi臋ty, Twoje wezwanie "Nie l臋kajcie si臋", wypowiedziane na pocz膮tku pos艂ugi Ko艣cio艂owi i 艣wiatu, by艂o skierowane do wszystkich, a zw艂aszcza do mieszka艅ców podzielonej wówczas Europy. Tak偶e Europy centralnej i wschodniej pragn膮cej wyzwoli膰 si臋 z okowów ideologicznego materializmu. Z mi艂o艣ci膮, ale i z moc膮 pasterza ukazywa艂e艣 i ci膮gle ukazujesz "znaki nadziei", których potrzebujemy tak偶e i dzisiaj. To, 偶e europejski organizm zaczyna powoli "oddycha膰" dwoma p艂ucami, wschodnim i zachodnim, 偶e dziedzictwo kulturowe wszystkich narodów europejskich wnosi swój wk艂ad w 偶ycie na naszym kontynencie, to wszystko równie偶 dzi臋ki i Twojemu, Ojcze 艢wi臋ty, ogromnemu zaanga偶owaniu w jednoczenie ludzi.
Ojcze 艢wi臋ty, Twoje nauczanie, postawa i 艣wiadectwo by艂o dla nas, zw艂aszcza w trudnych chwilach, znakiem nadziei i wezwaniem do przemiany. Pozwala艂o chroni膰 nasze dziedzictwo i kultur臋, te warto艣ci, dzi臋ki którym czuli艣my si臋 cz艂onkami wielkiej rodziny europejskiej i ludzkiej. Otwarcie, wolno艣膰 i solidarno艣膰, ale te偶 brak l臋ku i g艂臋boka nadzieja, towarzysz膮ce Twojemu Ojcze 艢wi臋ty przes艂aniu, wyprzedza艂o epok臋 i nasze partykularne my艣lenie. "Zostali艣my sobie przywróceni" - to s艂owa Waszej 艢wi膮tobliwo艣ci wypowiedziane podczas spotkania z w艂adzami pa艅stwowymi w czerwcu 1991 roku w Warszawie - s艂owa, które u艣wiadomi艂y nam istot臋 przeobra偶e艅.
Wasza 艢wi膮tobliwo艣膰, Ojcze 艢wi臋ty, w imieniu ca艂ej spo艂eczno艣ci Uniwersytetu Miko艂aja Kopernika, profesorów i studentów, pracowników administracji i obs艂ugi, w imieniu tych wszystkich, którzy stanowi膮 nasz膮 uniwersyteck膮 spo艂eczno艣膰, nasz膮 Alma Mater, dzi臋kujemy za moc Twojego s艂owa i ukazywanie drogowskazów na przysz艂o艣膰, za trosk臋 o nas wszystkich. Dzi臋kujemy równie偶 za mo偶liwo艣膰 dzisiejszego spotkania z Tob膮, Ojcze 艢wi臋ty. Ufamy, 偶e umocni ono nasz Uniwersytet w wype艂nianiu misji s艂u偶by nauce i spo艂ecze艅stwu.
Rektor
Uniwersytetu Miko艂aja Kopernika
prof. dr hab. Jan Kopcewicz
T艂umaczenie 艂aci艅skiej tre艣ci dyplomu
T艂umaczenie 艂aci艅skiej tre艣ci dyplomu odczytanego Papie偶owi w momencie wr臋czenia tytu艂u Doktora Honoris Causa UMK:
Senat jednomy艣lnie postanowi艂 nada膰 Jego 艢wi膮tobliwo艣ci Janowi Paw艂owi II godno艣膰 doktora honoris causa Uniwersytetu Miko艂aja Kopernika w uznaniu zas艂ug dla nauki, kultury i spo艂eczno艣ci mi臋dzynarodowej. Senat nadaje ten tytu艂 Papie偶owi - Polakowi jako wybitnemu filozofowi i teologowi, kap艂anowi, m臋偶owi stanu, obro艅cy praw cz艂owieka, or臋downikowi wolno艣ci i pokoju, najwi臋kszemu autorytetowi moralnemu wspó艂czesnego 艣wiata. Senat godno艣ci膮 t膮 honoruje Jana Paw艂a II w sze艣膰dziesi膮t膮 rocznic臋 powstania Uniwersytetu i pi膮t膮 rocznic臋 spotkania Ojca 艢wi臋tego ze 艣wiatem nauki w murach toru艅skiej Almae Matris.
Przemówienie Ojca 艢wi臋tego Jana Paw艂a II
Drogi Ksi臋偶e Kardynale, Czcigodni Bracia w biskupstwie, Dostojni Cz艂onkowie Senatu oraz Kadry Naukowej Uniwersytetu Toru艅skiego, Szanowni Przedstawiciele obecnych tu W艂adz, Drodzy Bracia i siostry!
Serdecznie witam pa艅stwa. Ciesz臋 si臋, 偶e mog臋 przyj膮膰 tak dostojn膮 reprezentacj臋 Uniwersytetu Miko艂aja Kopernika w Toruniu: Panu rektorowi dzi臋kuj臋 za uprzejme s艂owa, a Senatowi za nadanie mi tytu艂u doktora "honoris causa". Z wdzi臋czno艣ci膮 przyjmuj臋 ten tytu艂, jako znak stale rozwijaj膮cego si臋 dialogu pomi臋dzy nauk膮 i wiar膮.
Przyjmuj膮c pa艅stwa u siebie w Watykanie, wspominam ten czerwcowy dzie艅 1999 r., w którym dane mi by艂o nawiedzi膰 progi waszej uczelni. Pami臋tam, 偶e mówi艂em wówczas w艂a艣nie o tym dialogu, który powinien przezwyci臋偶a膰 o艣wieceniowe przeciwstawienie prawdy osi膮ganej na drodze rozumu prawdzie poznawanej przez wiar臋. Dzi艣 coraz bardziej rozumiemy, 偶e chodzi o t臋 sam膮 prawd臋 i trzeba, aby ludzie, dochodz膮c do niej drogami im w艂a艣ciwymi, nie szli samotnie - by szukali potwierdzenia w艂asnych intuicji równie偶 w spotkaniu z innymi. Tylko wówczas naukowcy oraz ludzie kultury rzeczywi艣cie b臋d膮 mogli podj膮膰 t臋 szczególn膮 odpowiedzialno艣膰, o której mówi艂em w Toruniu - "odpowiedzialno艣膰 za prawd臋 - d膮偶enie do niej, jej obron臋 i 偶ycie wed艂ug niej".
Ciesz臋 si臋, 偶e Uniwersytet Miko艂aja Kopernika dynamicznie si臋 rozwija, ofiaruj膮c mo偶liwo艣膰 zdobywania wiedzy coraz wi臋kszej liczbie m艂odych ludzi. Dobrze, 偶e mo偶e w tym uczestniczy膰 równie偶 Wydzia艂 Teologiczny. Wiem, 偶e ten rozwój dokonuje si臋 przy wsparciu w艂adz miasta, które 艣mia艂o mo偶na nazwa膰 "miastem uniwersyteckim". Niech to wspólne dzie艂o s艂u偶y Toruniowi, regionowi i ca艂ej Polsce. Nie ma wi臋kszego bogactwa w narodzie nad 艣wiat艂ych obywateli.
Raz jeszcze dzi臋kuj臋 pa艅stwu za przybycie. Prosz臋 zawie藕cie moje pozdrowienie wszystkim profesorom i studentom waszej uczelni, a tak偶e wszystkim mieszka艅com Torunia. Niech Bo偶e b艂ogos艂awie艅stwo stale wam towarzyszy! Bóg zap艂a膰!